Handen 2021

LEES MEER HANDEN

Sinds het begin van de corona pandemie werk ik aan een grote serie reliëfs gebaseerd op ingezoomde foto’s van ouder wordende handen. We zien hier détails van rustende handen, gebogen polsen, het samenknijpen en zachtjes in huid duwen van nagels en vingers. Een herkenbaar détail van een hand wordt afgewisseld door een bijna abstract stuk huid. Die huid lijkt dan eens oud, robuust, pezig, gelooid, dan weer breekbaar, teer en lucide. We kruipen er heel dicht op: nagel, barst, rimpel en huidplooi komen naar voren en worden zo bijna tastbaar. De grens van intimiteit wordt opgezocht of bijna overschreden. De kwetsbaarheid en het veroudering-proces zijn ongemakkelijk maar tegelijk ontwapenend, mooi en ontroerend.
Tijd speelt in deze serie een cruciale rol: we zien een sterk verdicht, confronterend beeld. Dit zichtbaar maken is als laveren tussen betrokkenheid en ontroering voelen enerzijds en een ongemakkelijk soort nieuwsgierigheid of voyeurisme bedrijven anderzijds.

Techniek
Houten paneeltjes worden bewerkt met een dikke pasteuze krijtlaag van konijnenlijm en klei waarop ik teken, schuur, kras en gum. De techniek is geïnspireerd op een oud lijstenmakers recept voor het ‘verzachten’ en bedekken van houten lijsten. Laag voor laag modelleer ik, met de kleibolus, een oppervlak gevuld met plooien, ribbels, barsten, scheuren en andere oneffenheden. Met pastel of oliekrijt en vermalen pastelpoeder wrijf, veeg, poets en teken ik de vormen er verder in. De gemodelleerde krijtlagen zijn zo dik dat ik, na het daarop aanbrengen van kleur, de toplaag er deels afschuur of weg gum. Zo ‘bevrijd’ ik de dikke reliëf-lagen én maak deze weer zichtbaar. De materialiteit, de kwetsbaarheid, de gebrekkigheden in de vorm van kras, buts of bobbel: ze worden gezien, uitvergroot en onder het vergrootglas gelegd.